วันศุกร์ที่20 กรกฏาคม 2550

นอล-นอล(พี่สาว)
หลังจากที่นอลๆย้ายโรงเรียนและเข้ากะเพื่อนใหม่ได้แล้ว
ดูนอลๆมีความสุจขและร่าเริงมาก
ผิดกะตอนที่ต้องนั่งเบียดมาในรถตู้
เมื่อตอนอยู่โรงเรียนเก่าเลย ภาพเหมือนหนังคนละเรื่องซะงั้น
นอลๆยังจำเพื่อนๆเก่าๆได้บ้าง แต่ก็จำไม่ได้ทุกคนแล้วละ
อาจเพราะนอลๆต้องใช้สมองจำเพื่อนใหม่กะเล่นมากช่วงเย็น555+
กลับไปญาติๆบอกว่าถ้านพกะบิมา
นอลๆจะชอบคลุกอยุ่กะพ่อแม่และนาโน
นอลๆรักนาโนมากดูจากความใจอ่อนของนอลๆ
นาโนร้องเป็นไม่ได้
นอลๆจะทำให้นาโนหยุดร้อง ...!
จบ...


นาโน( น้องสาว )
นาโนป่วยมารธอน
กลางคืนชอบตื่นมาร้องไห้ตอนดึกมากๆ
เช้าๆก็งองแงร้องจนถึงบ่ายมั้ง
แล้วแต่อารมณ์ชีว่าอยากร้องแค่ไหน
นาโนตั้งแต่เริ่มเดินได้ก็ขยันเดินเหลือเกิน
อีกทั้งพูดเรียกชื่อคนในบ้าน
ได้2คำถึงจะไม่ได้พูดตลอด
นาโนหม่ำข้าวน้อยลงอาจเพราะป่วยบ่อย
ช่วงนี้นาโนถ้าได้ยินเพลงลูกทุ่งจังหวะโจ๊ะๆ
จะชอบรำบิดข้อมือไปมา
ดูแล้วสร้างรอยยิ้มให้บิกะนพได้ดีเลยเชียว
จบ...

ปล.ไม่ได้เบื่อเขียนหรอก แต่ชอบเขียนกะคอมที่บ้านกรุงเทพฯมากกว่า
เพราะถนัดและอยู่กะซาโอริ(ชื่อcom)มานานเหลือเกิน
ภาพไอ้เจ้าตุ๊กตาขอบตาดำหน้ารถ ชื่อว่า "ป๊าววา"
นอลๆกะนาโนจะรู้จักดี
นพรักมันมากได้มาจากเปิดท้ายที่แถบอีสานง่ะ

|